طبیعت گرایی چیست/ پروفسور لگنهاوسن

طبیعت گرایی چیست؟ پاسخ دکتر لگنهاوسن به این پرسش را می‌بینیم
 

پروفسور لگنهاوزن در این بخش از مصاحبه توضیح می‌دهد که طبیعت‌گرایی تعریف واحدی ندارد و معانی مختلف آن در فلسفه امروز دیده می‌شود. به عنوان مثال، کواین که او را طبیعت‌گرا می‌دانند، معتقد است در فلسفه باید یافته‌های علوم طبیعی را جدی گرفت. این نکته را حتی دینداران نیز می‌پذیرند؛ پس نمی‌توان صرفاً با این تعریف عام، کسی را طبیعت‌گرا نامید.

جالب آنکه خود کواین وجود مجرداتی مانند اعداد و مجموعه‌ها را می‌پذیرد، در حالی که این امور، مصداق «طبیعی» به معنای رایج نیستند. وجه مشترک همه انواع طبیعت‌گرایی، دادن امتیاز ویژه به علوم طبیعی است، اما درستی این ادعا جای بحث دارد.

اما مهم‌ترین تفاوت در بحث خداباوری ظاهر می‌شود: طبیعت‌گرایی در محافل عمومی و علمی، معمولاً به معنای هستی‌شناختی آن یعنی انکار وجود هر امر فراطبیعی (خدا، فرشتگان و ...) است، در حالی که دینداران به این امور باور دارند. این نوع طبیعت‌گرایی، برخلاف تعاریف روش‌شناختی یا عام، مستقیماً با باورهای دینی در تضاد است و محور اصلی مناقشه میان خداباوری و الحاد جدید را تشکیل می‌دهد.